عده ای از خوانندگان وبلاگ سوالات و نیز گلایه هایی را مطرح کرده اند که لازم دیدم یکی از پستهای وبلاگ را به این مسئله اختصاص دهم:
1.یکی از خوانندگان از من توضیح خواسته که چرا از نامزدی شخصی خاص برای شهرداری دفاع کرده ام خدمت این دوست گرامی باید عرض کنم که از نظر من بیشتر مسئولین کنونی شهر نمایندگان و مدیران واقعی شهر نیستند و در صورت حضور واقعی همشهریانمان در فعالیت های اجتماعی و انتخاباتی، اکثر اینها در بهترین حالت آبدارچی جایی که کار می کنند نیز نمی شدند.
2.یکی دیگر از دوستان بخشی از مطالب این وبلاگ را حمل بر توهین دانسته و گفته اند زبان انتقاد با زبان توهین فرق دارد. در پاسخ باید بگویم که من نیز این تفاوت را به خوبی درک می کنم اما آنچه که نوشته ام عینا زبان انتقاد است و نه توهین.توجه داشته باشید که صراحت لهجه - که ما ایرانیها کلا" با آن ناآشنا هستیم- با توهین فرق دارد ولی چون همیشه به زبان شعر گونه و در پرده سخن گفتن عادت کرده ایم هر سخن صریحی را توهین می دانیم.بدون شک یکی از دلایل پیشرفت هر کشور و منطقه ای همین صراحت لهجه و دوری از تعارف است که جای هیچگونه دورویی و ریاکاری باقی نمی گذارد.باید عرض کنم من به شخصه از این شیوه گفتار پر از تزویر و ریا و تعارف ایرانیان کاملا بیزارم.
3.عده ای نیز از مطالب انگشت شمار و به روز رسانی دیرهنگام وبلاگ انتقاد کرده اند.پاسخ بنده این است که متاسفانه شمار بسیار اندک بازدید کنندگان و نظردهنده گان وبلاگهای بوکان باعث دلسردی وبلاگ نویسان شهر می شود که آنان را برای ادامه کار مردد میکند.برای نمونه شمار بازدید کنندگان این وبلاگ به طور میانگین ده نفر در روز است که شاید فقط پنج نفرشان بازدید کننده دائمی باشند.پس برای نویسنده وبلاگ مهم است که به روز رسانی با فاصله انجام شود تا شمار زیادی از خوانندگان، مطالب را مشاهده نمایند.البته چنانچه قبلا نیز گفته ام بوکان در یک محرومیت شدید رسانه ای به سر می برد و از داشتن هرگونه روزنامه، خبرگزاری، مجله، رادیو و تلویزیون محروم است پس ادامه کار وبلاگها از اهمیت حیاتی برخوردار است.